آموزش

سیستم عامل Wear OS چیست

همه چیزی که لازم است درباره سیستم عامل Wear OS یا همان سیستم عامل برای ساعت‌های هوشمند را بدانید

حتماً شما می‌دانید که سیستم عامل Wear OS چیست. اما واقعاً همه چیز را در مورد سیستم عامل ساعت‌های هوشمند گوگل می‌دانید؟ آیا دقیقاً می‌دانید که Wear چکار می‌کند و چگونه کار کرده و بهترین ساعت‌های دارای این سیستم عامل کدامند؟ آیا بهترین برنامه‌های موجود برای این سیستم عامل و رازهای مخفی آن را می‌دانید؟ آیا می دانید چرا گوگل اسم این پلتفرم را از Android Wear به Wear OS تغییر داد؟ در حال حاضر تغییرات زیادی در این پلتفرم رخ داده است. لازم نیست نگران نباشید، برای پاسخ به هر یک از سوالات مربوط به این سیستم عامل، در ادامه با ما همراه باشید.

سیستم عامل Wear OS چیست؟

سیستم عامل Wear OS

همانطور که در مارچ ۲۰۱۴ و در جریان کنفرانس I/O مطرح شد، Android Wear به اولین سیستم عامل اختصاصی ساعت‌های هوشمند توسط گوگل تبدیل شد، که البته بر اساس پلتفرم بسیار موفق اندروید تلفن‌های هوشمند طراحی شده است. پس از گذشت چهار سال، گوگل تصمیم گرفت تا در نام این محصول تغییر ایجاد کند و قسمت اندروید را از آن حذف کرده و واژه OS را به آن اضافه کند تا بتواند کاربران iOS را نیز جذب کند و نام جدید آن سیستم عامل Wear OS می باشد. شاید کمی به نظر طولانی برسد اما دیگر به صورت رسمی Android Wear تبدیل به Wear OS by Google شده است.
اما برخلاف لوگو و نام جدید، تجربه استفاده از این سیستم عامل مشابه قبل است. Wear همچنان از همان هسته لینوکسی استفاده می‌کند که برادرش در تلفن‌های هوشمند به کار می‌برد. توسعه‌دهندگان برای ساخت برنامه‌های جدید نیاز به آخرین نسخه برنامه‌های Android Studio و SDKs خواهند داشت.
اگر شما توسعه‌دهنده برنامه نیستید، پس تمام چیزی که به دانستن آن نیاز دارید این است که بدانید این سیستم عامل، نمونه‌ای از اندروید است که برای ضفحه‌های کوچکتر ساعت‌های هوشمند طراحی شده است. شما همچنین به یک تلفن همراه با قابلیت بلوتوث احتیاج دارید که امروزه شامل تمام تلفن‌ها می‌شود. برخلاف تغییر نام، هنوز هم تجربه استفاده از Wear در تلفن‌های هوشمند اندرویدی بهتر است. اما مسائل از زمان معرفی Wear 2.0 در فوریه ۲۰۱۷ بهتر شده است. البته کاربران ویندوز فون مانند همیشه در این میان جایی ندارند.

ظاهر ساده

سیستم عامل Wear OS به سادگی قطره برف است. هیچ رابط کاربری خاصی طراحی نشده و خبری از تغییرات جزئی کمپانی‌های سازنده ساعت نیست. البته این موضوع خبر خوبی برای توسعه‌دهندگان است. این نکته معنای دیگری نیز دارد و آن این است که به روز رسانی‌ها در یک زمان برای ساعت‌های مختلف منتشر می‌شوند، اما انتشار آپدیت Wear 2.0 به ما نشان داد که همیشه هم اینطور نیست. توانایی اتصال به شبکه‌های وای-فای بستگی به سخت‌افزار مورد استفاده در ساعت‌های هوشمند دارد و همه ساعت‌ها نیز امکان ارتقا به آخرین آپدیت سیستم عامل را ندارند.
وجه دیگر این طراحی ساده این است که شما فارغ از مدل ساعت هوشمندی که دارید، تجربه‌ای یکسان از این سیستم عامل خواهید داشت و ساعت هوشمند شما با همه دستگاه‌های اندرویدی کار خواهد کرد. بنابراین ساعت Access Runway برند مایکل کورس برای شما به همان خوبی با گوشی Xperia سونی کار خواهد کرد که با پیکسل ۲ کار می کند. اصطلاح تخصصی این حالت انکار کمپانی سازنده نام دارد، ولی ما آن را خبر تسلی‌بخش توصیف می‌کنیم.

در حقیقت ما یک دروغ کوچک به شما گفتیم. تجربه استفاده از سیستم عامل Wear ممکن است در تمام دستگاه‌ها یکسان نباشد. دلیل آن هم طراحی سیستم عاملی یکسان برای هر دو مدل صفحه مستطیل شکل و دایره شکل است، البته دوباره به این موضوع برمی‌گردیم. اما همه ساعت‌های هوشمند دارای سیستم عامل Wear شبیه هم نیستند، چرا که این پلتفرم امکان شخصی‌سازی زیادی را به برندهای مختلف می‌دهد؛ حالت‌های مختلف پس‌زمینه، برنامه‌های ویژه، کنترل‌های مختلف و غیره.
دیوید سینگلتون، که تا اواخر سال ۲۰۱۷ مسئول نمایش محصول Wear گوگل بود در مصاحبه‌ای اینطور گفته بود: «مقایسه اولین نسل ساعت‌های دارای سیستم عامل Wear با ساعت‌هایی که امروز شاهد آن هستیم، به شما نشان می‌دهد که گوگل چطور از بازخوردهای شرکایش استفاده کرد تا به آنها سیستم عاملی را تحویل دهد که به نظر می‌رسد طراحی خود کمپانی‌هاست. البته که برنامه‌ها یکسان هستند، اما کمپانی سازنده بر هر یک از پیکسل‌های صفحه ساعت کنترل دارد. عملکرد، پس‌زمینه‌های ساعت و هر برنامه‌ای که به صورت ویژه به ساعت‌ها اضافه می‌شود، کاملاً مطابق تصمیمات کمپانی سازنده ساعت هوشمند است.»

سیستم عامل Wear چگونه کار می‌کند؟

سیستم عامل Wear که به صورت خاص متعلق به ساعت‌های هوشمند است، بر روی چند جنبه اصلی تمرکز دارد. اولین جنبه اعلام دقیق زمان و دیگری اعلان‌هاست. شاید شما قسمت مربوط به اعلام زمان را شوخی بدانید، اما باور کنید این بیشترین استفاده‌ای است که از آن می‌کنید. شما به تعدادی پس‌زمینه از پیش انتخاب شده دسترسی دارید که می‌توانید از میان آنها انتخاب کنید. برخی از این حالت‌ها ساده و برخی پر زرق و برق هستند که در این میان Tag Heuer از پر زرق و برق‌ترین حالت‌ها استفاده می‌کند. انتخاب این حالت‌ها به سادگی و از طریق صفحه لمسی ساعت صورت می‌گیرد.
اگر هیچکدام از پیشنهادات را دوست نداشتید، می‌توانید به استور گوگل پلی بروید و از میان صدها نمونه مختلف، طرح مورد علاقه خود را انتخاب کنید.
برای همه مدل‌های ساعت‌های هوشمند فارغ از مستطیل یا دایره بودن صفحه، حالت‌های مختلفی وجود دارد و با اینکه در سال ۲۰۱۴ تنوع کمی در این زمینه وجود داشت، اما Wear 2.0 در این زمینه واقعاً پیشرفت داشته است.

همانند اپل واچ، در Wear 2.0 نیز می‌توانید اطلاعات مختلف برنامه‌های غیر رسمی را روی صفحه ساعت مشاهده کنید. همانند بسیاری از سیستم عامل‌های خوبی که تا به حال دیده‌ایم، اعلان‌ها نقش مهمی در تجربه استفاده از سیستم عامل Wear دارند. شما اعلانی برای پیام‌های جدید، پیغام‌های واتس اپ، توئیتر، فیسبوک و ایمیل دریافت می‌کنید. نگرانید که دریافت این حجم از اطلاعات بر روی ساعت آزاردهنده باشد؟ نگران نباشید، چرا که می‌توانید با استفاده از برنامه همراه ساعت که بر روی گوشی هوشمند نصب می‌شود اعلان‌ها را مدیریت کنید و امکان نمایش پیام برخی از برنامه‌ها را مسدود کنید.

به صحبت کردن با ساعت خود عادت کنید.

همانند Google Glass، بخش عمده استفاده از سیستم عامل Wear نیز با گفتن عبارت « Ok Google» شکل می‌گیرد، بعد از گفتن این عبارت می‌توانید دستورهای مختلفی مانند یادآوری، ارسال پیام، مسیریابی و یا نوشتن یادداشت را بدهید که از طریق دستیار صوتی گوگل انجام می‌شود. یکی از ویژگی های بسیار خوب این سیستم عامل، امکان قرار دادن برنامه‌های پیش‌فرض از طریق برنامه همراهی است که در گوشی هوشمند شما نصب شده است. به عنوان مثال وقتی دستور گرفتن تاکسی را بدهید، برنامه Lyft به صورت خودکار باز می‌شود و یا برای یادداشت برداری می‌توان از برنامه Evernote استفاده کرد.
به محض بلند کردن مچ دست، ساعت فعال شده و آماده شنیدن دستورات شما می‌شود. اگر شما می‌خواهید پیامی را برای ارسال به ساعت دیکته کنید باید از قبل تنظیمات آن را در گوشی هوشمند خود فعال کرده باشید تا ساعت توانایی تشخیص مخاطب را داشته باشد. ساعت‌های هوشمند دارای سیستم عامل گوگل مانند Huawei Watch 2 به شما امکان برقراری تماس از طریق بلوتوث را داده و ساعت‌های دارای LTE نیز همین امکان را بدون نیاز به اتصال به تلفن هوشمند در اختیار شما می‌گذارند.

عملکرد برنامه‌ها در سیستم عامل Wear

ما چندین بار به برنامه‌ها اشاره کردیم، پس دیگر وقت آن رسیده که عملکرد آنها را در این سیستم عامل بررسی کنیم. دستگاه‌هایی که دارای نسخه اصلی سیستم عامل Wear هستند، برنامه‌ها از استور گوگل پلی نصب شده و از طریق تلفن همراه بر روی ساعت نصب می‌شوند. برنامه‌هایی که با این سیستم عامل مطابقت دارند یا با اتصال به ساعت هوشمند به شما امکان استفاده یا کنترل داده (مانند تقشه گوگل یا اسپاتیفای) یا از طریق نمونه کوچک برنامه درون خود ساعت استفاده می‌شوند. یک مثال خوب این موضوع برنامه Runkeeper است که رابط کاربری عالی برای ثبت ورزش دو در فضای آزاد دارد.
نسخه Wear 2.0 با ایجاد تغییراتی در زمینه عملکرد مستقل برنامه‌ها بر روی ساعت، شرایط را بهبود بخشید. در این نسخه جدید دیگر نیازی به نصب برنامه‌ها در تلفن همراه نبود و نصب آن بر روی ساعت کافی است. هم اکنون بیش از ۵۰۰۰ برنامه مخصوص ساعت‌های هوشمند در استور گوگل پلی برای استفاده وجود دارد.

آپدیت‌های سیستم عامل Wear

ممکن است شما در مورد Wear 2.0، Wear 5.1 و یا حتی Wear Oreo چیزهایی شنیده باشید، اما هیچکدام از آنها نسخه رسمی نبوده‌اند، حداقل نه تا این اواخر.اولین آپدیت این سیستم عامل، پشتیبانی از تکنولوژی GPS را اضافه کرد، ویژگی که به شما امکان ثبت اطلاعات مربوط به فعالیت‌هایتان را می‌دهد، بدون اینکه نیازی به همراه داشتن تلفن همراه خود داشته باشد. البته باید امکان GPS در ساعت هوشمند شما نیز وجود داشته باشد.
آپدیت بعدی در دسامبر ۲۰۱۴ منتشر شد و پشتیبانی از پس‌زمینه‌های قابل دانلود را اضافه کرد و به توسعه‌دهندگان امکان معرفی محصولاتشان را داد و از سوی دیگر به کاربران نیز تنوع ظاهری بیشتری را ارائه کرد.
آپدیت دیگری در آوریل ۲۰۱۵ منتشر شد. که امکان فعال نگه داشتن دائمی صفحه نمایش و کنترل بیشتر از طریق ساعت را عرضه کرد که پیشتر در مورد آن صحبت کردیم. امکانات دیگر شامل اتصال بهتر به وای-فای و ایموجی‌ها بود.
یک آپدیت جزئی نیز در آگوست ۲۰۱۵ معرفی شد که در آن پس‌زمینه‌های تعاملی و امکان ارتباط میان دو ساعت از طریق برنامه Google’s Together ارائه شدند.
اما به گفته گوگل، «مهم‌ترین آپدیت سیستم عامل Wear»، Wear 2.0 می‌باشد که در فوریه ۲۰۱۷ منتشر شد که ما در این متن به آن پرداختیم.
این آپدیت با خود امکاناتی چون برنامه‌های مستقل، پس‌زمینه‌های متنوع، ثبت فعالیت‌های روزانه بهبود یافته، روش جدید ثبت داده، کارکردهای اضافه برای کاربران گوشی‌های آیفون، Google Pay، دستیار صوتی گوگل و نهایتاً طراحی جدید را به همراه آورده است.
آپدیت دیگری به نام Wear Oreo در دسامبر ۲۰۱۷ منتشر شد که برخلاف آپدیت قبلی تمرکز خود را نه بر روی بازسازی و بهبود امکانات، که بر اضافه کردن ویژگی‌های جدید قرار داده بود. امکاناتی چون تنظیم قدرت ویبره برای اعلان‌ها، قفل صفحه جدید و پشتیبانی از زبان‌ها و مناطق جغرافیایی جدید در این آپدیت اضافه شده است.
البته همانطور که پیش از این نیز اعلام کرده بودیم، برند Android Wear در مارس ۲۰۱۸ به Wear OS by Google تغییر نام داد.
از آن تاریخ، گوگل دو آپدیت عمده برای پلتفرم خود منتشر کرده است. اولی بهبود کلی پلتفرم Google Fit و دومی طراحی دوباره رابط کاربری سیستم عامل و معرفی دستیار هوشمند جدیدی برای عملکرد بهتر در ساعت‌های هوشمند است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *